Interview met Jack Savoretti
In november maakte het Nederlandse publiek kennis met Jack Savoretti. Als voorprogramma van Gavin DeGraw was hij te vinden in Amsterdam en Rotterdam. SSM sprak met hem voor zijn optreden in de Heineken Music Hall.
SSM: Aangezien Nederland je nog niet kent; wie is Jack Savoretti?
Jack: Ik ben geboren in Londen, heb een Italiaanse vader en een mijn moeder is half Duits, half Pools, maar is opgegroeid in Engeland. Ikzelf ben grotendeels opgegroeid in Zwitserland, maar heb mijn weg naar Engeland weer gevonden en woon daar nu.
Je eerste CD (“Between The Minds”) kreeg lovende kritieken in Engeland en je werd direct al vergeleken met een aantal hele grote artiesten. Wat doet dat met je?
Het legt me in ieder geval geen extra druk op. Aan de ene kant vind ik het wel leuk om te lezen, maar het voelt soms ook als gemakzucht van een recensent. Ik snap wel dat mensen je in een bepaald hokje willen duwen, dat helpt ook wel om aan te geven wat voor soort muziek het is, maar nee, het doet me niet veel. Ik wil gewoon graag spelen, mijn muziek laten horen, dat is waar het om draait.
“Between The Minds” is nu al enige tijd uit en je tourt veel. Wordt je het niet zat om steeds dat materiaal te spelen?
Nee, in principe niet. Het is soms weleens lastig om het gevoel op te roepen dat bij een nummer hoort, of beter gezegd, dat bij een nummer hoorde toen ik het schreef. Een nummer komt altijd ergens vandaan, vanuit een gevoel of een situatie. En soms is het moeilijk om terug te gaan en dat is wel moeilijk, want als ik het niet met overgave kan spelen, dan is het niet eerlijk. Niet eerlijk tegenover mezelf, niet tegenover het liedje en het gevoel en vooral niet eerlijk tegenover het publiek. Als mensen komen om me te zien spelen, dan verdienen zij het beste.
Schrijf je ook veel nieuwe nummers als je onderweg bent?
Ja, absoluut! Reizen is de perfecte brandstof voor ideeën. En het gebeurt vaak dat ik overdag een nummer schrijf, het `s avonds probeer tijdens een optreden en het daarna nooit meer gebruik. En een cover hier en daar is ook altijd leuk tijdens het spelen.
Je zegt net dat reizen de perfecte brandstof voor ideeën is. Wat is het dan dat je beïnvloedt? De andere omgeving, de mensen, de dingen die je meemaakt?
Eigenlijk niet iets specifieks. Het gebeurt me bijna nooit dat ik iets zie of iets doe en dan merk dat dat dé inspiratie is, het gaat meer ongemerkt. Het is meerdere malen voorgekomen dat ik op een gegeven moment een nummer terughoor wat ik eerder die week geschreven heb en geen idee heb waar het écht over gaat. Ik kan dan niet precies aanwijzen wat het was waarom ik het schreef, maar het vloeit gewoon uit me. Ik begin met schrijven, spelen en voor ik het weet is er iets.
Je bent op begonnen met het schrijven van gedichten en uiteindelijk zette je die op muziek. Is dat nog steeds je werkwijze, eerst de tekst en dan de muziek?
Inderdaad, zo was het eerst, maar vanaf het moment dat ik dit écht als mijn werk en roeping ging zien veranderde het. Voor die tijd had ik nooit een gitaar bij me en schreef ik veel. Vanaf het moment dat ik écht muzikant werd had ik standaard mijn gitaar bij me en begin ik altijd met spelen, probeer verschillende dingen tot ik iets hoor wat ik mooi vind en probeer daar op voort te borduren, zowel muzikaal als op dat moment met teksten erbij.
Je hebt een tweedeling in muzikanten: muzikanten die live spelen het mooiste vinden dat er is en daar zoveel energie van krijgen, maar je hebt ook muzikanten die het toch echt vaak als noodzakelijk kwaad zien, meer als een manier om hun muziek bij het publiek te krijgen. In welke categorie val jij?
Ik zou bijna zeggen dat dat wel eens verschilt, haha! Nee, serieus, ik vind live optreden het mooiste dat er is, maar dat betekent niet dat er nooit moeilijke avonden zijn. Avonden waarop ik moeite heb mijn verhalen te vertellen en waarbij het publiek het eigenlijk ook niets kan schelen. Die avonden zijn het moeilijkst. Ik vergelijk het altijd maar met een grote eettafel en een groot diner met veel gasten. Soms ben je de interessante gast waarbij iedereen aan je lippen hang en af en toe ben jij die gast waar niemand mee wil praten.
Tijdens je optredens speel je vaak “Ring Of Fire” van Johnny Cash, tot groot plezier van het publiek. Kunnen we nog meer covers verwachten van je, zowel live als eventueel op cd?
“Ring Of Fire” was eigenlijk een ongelukje. Ik wilde een nummer schrijven, maar terwijl ik bezig was kreeg ik steeds meer het idee dat het een slechte versie van “Ring Of Fire” was. Naarmate ik verder ging leek het nummer steeds meer op “Ring Of Fire”, dus uiteindelijk stopte ik met moeite doen en leek het me aardig om het nummer af en toe te spelen. Als het al zo goed gedaan is, waarom zou ik dan nog een soortgelijk nummer schrijven, haha! En covers in de toekomst…? Het zou zomaar kunnen, dat soort dingen ontstaan spontaan, dus wie weet…
Waar luister je zelf op dit moment veel naar?
Er zijn zoveel mooie songwriters op het moment. Ik luister op het moment graag naar Bon Iver, Ray LaMontagne en Fionn Regan. Vroeger luisterde ik al vaak naar het soort muziek waarbij het om het nummer ging, of dat dacht ik tenminste. Artiesten als Crosby, Stills & Nash en Simon & Garfunkel, daar mocht ik graag naar luisteren, zeker omdat je zo weinig wist van de uitvoerende artiesten. Dat vind ik ook zo mooi aan muziek, dat je zo kan genieten van muziek en dat je meer van de muziek weet dan van de mensen erachter…dat is de kracht van muziek…!
Zie ook de backstage uitvoering (video) van "Black Rain"!
>> Het volledige profiel van Jack Savoretti
Je reageert nu anoniem.
Login om met nickname te reageren.
5 Reacties
Ik ga hem zeker in de gaten houden, dit wordt een grote artiest! :-)
Greetz,
Bren
Gr. Inge
Love,Peace and Happinez *Jeroen